niedziela, 9 października 2022

Moja główna troska - wiersz

Wiersz - 2022.10.09

Moja główna troska

(Prawdiwa historia)

    Dziś wpadłem do Boga na kawkę.
    Przyniosłem pachnącą w kubeczku.
    Kropelką się z Nim podzieliłem.
    - Dobra kawusia! - Bóg odpowiedział.

            - Z czym przychodzisz do Mnie kochany?
            - Z trosk życia pełnym naręczem
            ...O pracę, rodzinę i bliskich...
            ... i mym... życiem umęczeniem...

    Aż Ganesza na ołtarzyku
    Zachwiał się zniecierpliwiony!
    Pogadaliśmy sobie jak bliscy...
    Ech... dziś tak niewielu...
    ........... Wie o Bogu Przyjacielu!

Swami P. Saishiva

sobota, 18 czerwca 2022

Dociekanie - wiersz

Wiersz - 2022.06.18

Dociekanie...


Na drodze do Pełnego Oświecenia
Wszystkie pytania i odpowiedzi muszą odpaść;
A pozostać tylko jedno, najwyższe pytanie,
To najbardziej znane: „Kim Jesteś?”.

       Lecz niewielu zdaje sobie sprawę,
       A tylko ci co są już najdalej,
       Że w pytaniu jest błąd „osobowości”,
       Że słowo „kim” należy zamienić na „czym”.

A kiedy dojdziesz do końca swej Drogi
Sam się z owego pytania uśmiejesz,
Że i ono nosi błąd „indywidualności”,
Że wciąż jest tam za dużo o „m”!
Swami P. Saishiva

piątek, 17 czerwca 2022

Medytacja Pustki - wiersz

Wiersz - 2022.06.17

Medytacja Pustki


Codziennie przed Bogiem siadam
I patrzę w siebie pytanie zadając:
„Jaka jest moja autentyczność?”.
Cóż przed Autentycznym innego?

       Mówić cokolwiek do Boga - nie sztuka.
       Bóg słucha zawsze, ale czy odpowiada?
       O wiele trudniej mówić tak autentycznie,
       By Najbardziej Autentyczny się odezwał.

Codziennie przed Bogiem siadam...
I żadnych słów wydobyć nie mogę
Przez gardło ściśnięte i łzy palące...
I tylko spuszczam głowę, swą pustkę medytuję...
                                          ...O Słońce moje!
Swami P. Saishiva

piątek, 24 grudnia 2021

Tak na prawdę jesteś sam

Wiersz - 2020.12.24

Tak na prawdę jesteś sam


Na duchowej drodze
Odpadają wszyscy
Przyjaciele i rodzina
Co w hipnozie żyją.

     I ci, co jak ty, szukają
     Też odejść muszą
     Własną Drogą
     Do własnej Głębi.

Tak na prawdę jesteś sam
Na własnej drodze
Najbardziej wewnętrznej.

     Ty i Bóg i nikt więcej...
     Aż i siebie stracisz!
     Bóg żeś JEDEN.
Swami P. Saishiva

czwartek, 9 grudnia 2021

Taniec Pięciu Wartości

Wiersz - 2021.12.09

Taniec Pięciu Wartości

Prawda, Miłość i Moralność
Spokój i Dobroć - te pięć
W życiu każdego tańczą
I wcale sobie nie wadzą.

PRAWDA

Prawdziwa miłość
Prawdziwa moralność
Prawdziwy spokój
Prawdziwa dobroć

Kochająca prawda
Kochająca moralność
Kochająca dobroć
Kochający spokój

Moralna prawda
Moralna miłość
Moralny spokój
Moralna dobroć

Spokojna miłość
Spokojna moralność
Spokojna dobroć
Spokojna prawda

Dobry spokój
Dobra moralność
Dobra miłość
Dobra prawda

PRAWDA

Swami P. Saishiva

niedziela, 12 lipca 2020

Namasmarana? - wiersz

Wiersz - 2020.08.12

Namasmarana?


To krople lawy gorącej
W me serce żarem spływające
Aż spłoną me zmysły i umysł,
I ignorancja… w ogniu skruchy!

Aż spłonę i ja w popiół obrócony
I w Boskiej Prawdzie zniknę, Om Sai,
W Odwiecznym Słońcu palącym.

Swami P. SaiSiwa

czwartek, 12 września 2019

Łzy Boga - Wiersz

Wiersz - 2019.09.12.

Łzy Boga


Są doświadczenia Boskie, które Mocą i Pięknem
Przekraczają Wszystko co może wykreować umysł...
I nie ważne jak bardzo by się on starał,
Ani nie ważne jakie duchy za nim stoją.

Bo te doświadczania przenikają serce,
Odkrywają Prawdę i Chwałę, ciemność usuwając
Wznoszą duszę... i niosą wiele dni jeszcze.
To perły cenne z życia duszy i o Celu pamięć.

Wczoraj w medytacji mantry do Siakti
Widziałem łzy padające na mnie jak deszcz.
Padały na mnie z wysokości nieprzeniknionych.
Czy miłość wielbiciela może Boga wzruszyć do łez?

Płakałem za Bogiem niezliczoną ilość razy,
Nie raz ich potoki paliły policzki me
Niczym ognia lawa, ognia miłowania...
Ale czy Bóg za wielbicielem płacze też?

Om Nama Shaktiaya! Om Nama Shaktiaya!
Tańczę i śpiewam, śpiewam i tańczę...
Kto poznał Boga Miłość tego oczy szczęściem płoną
Jakaż szkoda, że świat tak tańczyć nie umie...

Swami P. Saishiva

wtorek, 15 stycznia 2019

Wolność Prawdziwa - wiersz

Wiersz - 2019.01.15

Wolność Prawdziwa

Wolność od czego osiągasz?
Od czegoż to uwolnienie?
A gdzież ciebie nie ma!
Czyjże los nie jest twym?

     Wolności do czego szukasz?
     Czyżby ktoś, broni ci być?
     Skoro tak, to żyjesz w dwójni,
     Iluzją podpierasz wybory swe.

Bóg ci wolność dał - powiadasz,
Bo Bóg ci dał „odrębny byt”.
Wiec w tej wolności ego karmisz
Swą odrębność... i swój wstyd!

     Wolność! Któż jest wolny?
     Jeśliś JEDEN, to względem czego?
     O „wolności”! O „niewoli”, o „iluzji”!
     Wolnym od trucizn tych pojęć bądź.



Swami P. Saishiva

poniedziałek, 14 stycznia 2019

Oddech Boga (wiersz) i Boskie Walentynki

Wiersz - 2019.01.13, Wizja 2019.01.14

Oddech Boga

Kiedy Bóg mnie Wydycha...

...jestem Premą co tęskni całym sercem,
...jestem oddaniem każdą myślą,
...jestem śpiewem Imienia Boga,
...każdym oddechem i serca uderzeniem.

...tak Boga Imię krąży w mym krwiobiegu,
...tak dociera do każdej ciała komórki
...żywi amritą złocistą nerw każdy... i zmienia
...zmienia w Siebie dla Swego Wdechu

Kiedy Bóg mnie Wdycha...

...znikam w Bogu całkowicie
...nawet najmniejsza kostka nie zostaje
...nic nie pragnie zatrzymać się w świecie
...nic zeń zabrać, jak tylko Premę.

...i jestem Satją, jedyną Prawdą Odwieczną
...i Światłością świata, i Oświeceniem
...i jestem Koroną wszelkiego uwieńczenia
...jestem Satjam, Sziwam, Sundaram!

Romowa

›› O Mahadewi! Co powiesz, że mną Oddychasz?
Mahadewi: ›› Oddycham, aż cię Zjem!
›› Niech w Twych ustach będę Amrity słodyczą!

Komentarz

Mahadewi zapytana o poetyckie porównanie do fizjologicznej czynności przychodzenia duszy z Boga jako Boskiego Wydechu a jednoczenie się z Bogiem jako Boskiego Wdechu porównuje zakończenie całej reinkarnacji również do fizjologicznej czynności, do Zjadania. Zjadanie wiąże się również ze smakowaniem a to już ma głębszy sens. Chodzi o doświadczanie duszy przez Boga. Nie tylko Boga przez duszę. Jest to wyjaśnione w pismach Sri Vasanthy Sai w rozmowach z Bhagawanem.

Dusza początkowo doświadcza świata. Kiedy się przebudzi jedyne co pragnie doświadczać to Bóg. Boga można doświadczać poprzez Premę i jedynie Premę. Inne stany wiedzy, bezinteresownej służby, niewinności, wyrzeczenia, czystości, pustki, samadhi, itd... to tylko niezbędne środki wzmacniania Premy. Samo doświadczenie Boga z serca do serca umożliwia głęboka Prema i to opisuję we Wydechu Boga.

Bóg jest w stanie Świadka, symbolizuje to niekończące się samadhi Shivy. Jedynie Parvathi jest w stanie go z tego samadhi obudzić. Parvathi tu symbolizuje Premę. Obudzony Shiva poślubia Parvathi, co znaczy pragnie Jej doświadczyć ze względu na jej Premę. To Prema obudziła Boga i to Premy Bóg che doświadczyć. Bóg chce doświadczyć wielbiciela ze względu na jego Premę. Prema wielbiciela „wytrąca” ze stanu Świadka, tak, że Bóg dąży do wielbiciela i chce go doświadczyć. Podobnie Mahadewi oświadcza to mnie <3

Przyszła nadchodząca 1000-letnia Satjajuga (Złota Era), która już się zaczęła, to okres, kiedy wszystkie związki będą związkami Shiva-Siakti. Wszyscy będą żyć z Bogiem. To będzie najczystsza duchowość osobistej relacji z Bogiem. W związku z tym miałem wizję dzisiejszej nocy:

Wizja:

W powietrzu samoistnie rozbrzmiewa słodkie Imię Boga, Shiva i Shakti biorą ślub. W koło świadkami są całego świata wielbiciele. Radośni są całym sercem.
Reszta dusz pokrętnych, chciwych, demonicznych jest zaproszona na „wycieczkę”. Oj dziwna to wycieczka, bo przepływają jezioro na wyspę bez powrotu. Tam wychodzą na brzeg jako... zwierzęta. Każdy w gatunku wedle swej patologicznej skłonności. Tak z zadowoleniem wpasowują się w Naturę nie wiedząc o tym.

Boskie Walentynki

Wiersz zrodził się 2019.01.13. Zapisałem go rankiem dnia następnego. Jednak podkreślić chce datę 19.01.13. Liczba 19 to Boska Prema, Mahadewi. Liczba 13 to dzień mych narodzin, czyli ja. Liczba 1 pomiędzy znaczy Jedność. Ta data to nasza Jedność. Wiemy, że 14 luty to Walentynki, dzień zakochanych. Luty to dwa, zakochanie w świecie iluzji dualizmu. Dziś to Boskie Walentynki, zakochanie w świecie Jedności. Zakochanie w świecie Jedności to Boska Prema.
Swami P. Saishiva

niedziela, 16 grudnia 2018

Kwiat Serca - wiersz

Wiersz - 2018.12.16

Kwiat Serca


W mym sercu wyrósł Kwiat
Kwiat Miłości mego serca
By pięknem obdarzać świat
I koić cudną wonią poświęcenia.

Korzenie kwiatu tego
Mocno w serce wpojone.
Soki uczuć mu oddane...
Wszelkie. Aż me serce...
                                       ...umiera.

I łzy me kapią jeszcze
Nad waszymi „groby”,
Bo choć ciałem żywi...
To z nieczucia „martwi”.


Swami P. SaiSiwa

niedziela, 21 października 2018

Miłość o Prawdzie - inspiracja

Inspiracja - 2019.10.21

Miłość o Prawdzie


Jeśli cokolwiek Miłość może zachwycić aż do niepamięci,
- to jest to tylko Niezmienna Prawda

Swami P. SaiSiwa

niedziela, 2 września 2018

Prawda o Miłości - inspiracja

Inspiracja - 2018.09.02

Prawda o Miłości

Jeżeli cokolwiek może Prawdę zdumieć
- to jest to tylko Miłość!

Swami P. SaiSiwa

poniedziałek, 27 sierpnia 2018

Płonący Motyl - wiersz

Wiersz - 2018.08.27

Płonący Motyl


Czy ogień poznasz patrząc, czy lepiej dotknąć?
Czy raczej w popiół obrócon być musisz?
Podobnie w miłości prawdziwej trzeba spłonąć
Jak motyl, którego świecy ogień skusi!

     I nie od ciebie jest uznać: „z miłości spłonąłem”,
     Bo „któż” miałby w tym stanie to oświadczyć?
     Jak święty nie powie „Oświecenie osiągnąłem ”.
     Powód ten sam: ego przestało znaczyć!

                                 *  *  *

Dnia pewnego, w czystym miłosnym uniesieniu,
W chwili świętej stanie Bóg w twym jestestwie.
Stanie w tobie Wewnętrznym od stóp do głowy On!
I jedno pytanie bezgłośne do jeszcze-ciebie:

     „Czy wybierasz Mnie, ku swemu Nieistnieniu?”
     Możesz się zdumieć, możesz wycofać
     Możesz przemyśleć: Spłonie mej iluzji dom!
     Lecz nie możesz przecież przestać Go kochać!

Wiesz, że bez Niego i tak nie istniejesz!
I przyjdzie Bóg ponownie! Miłości prawem.
Przyjdzie do ciebie jako czystości ogień...
Aż powiesz „TAK”, i nie ma cię, i w Nim znikniesz!

                                 *  *  *

...I otworzysz oczy siebie zdziwiony.
Z Niego ponownie cudownie zrodzony!
W krainie tak czystej, że umysł nie pojmie.
Ale prawdziwej. To z Niego miłosna odnowa.

     I tylko tak chciej BYĆ. I już tylko TAK bądź!
     I już na tej Prawdzie polegaj tylko.
     Z Miłości zrodzon, w Niej ponownie spłoń.
     Już tylko z Niego i tylko dla Niego.

Ujrzysz, że zamiast zniknąć w niebycie.
Twoje ogniste w miłości wyrzeczenie
Zamieni się w Nieśmiertelność i Wyzwolenie.
Siebie w miłości uświęcenie. Płonącego motyla stan.

Swami P. SaiSiwa

Wszystkie życia drogi - wiersze cmentarne

Wiersze cmentarne - 2018.08.27

Wszystkie życia drogi


Och życie!
Co tak bez pamięci huczysz za tą z kamienia bramą?

Czyż nie mówicie dumnie,
Że wszystkie drogi do Rzymu prowadzą?

Ale mówię, to nie prawda!
Każdego życia droga kończy się tu, na cmentarzu.
Swami P. SaiSiwa

Poszukiwanie Pytania - wiersze cmentarne

Wiersz - 2018.08.27

Poszukiwanie Pytania


„Dokąd zmierzam?”... Nie, to złe pytanie!
Powinno być: „Którędy idę?”
Bowiem koniec podróży jest znany.
Zawsze pod takim oto nagrobnym kamieniem.

     „Co chcę osiągnąć?”... Nie, to złe pytanie!
     Powinno być: „Co chcę zwiedzić?”
     Bo osiągnięcia tego świata są zawsze
     Pod takim jak ten nagrobnym kamieniem.

„Co będzie moje?”... Nie, to złe pytanie!
Powinno być: „Co w ręku chwilę potrzymam?”
Bowiem puste będą ręce moje
Kiedy postawią nade mną taki kamień.

     „Jaką zdobędę władzę?” Nie, to złe pytanie!
     Powinno być: „Na kogo otworzę usta?”
     Bowiem dźwięk się rozproszy a wszyscy rozejdą.
     Zaś cisza zamknie me usta na wieki kamieniem.

„Ilu podąży za mną?” Wreszcie dobre pytanie!
I pewna jest odpowiedź: „WSZYSCY!”
Gdyż każdy kto z ciała się narodził
Tu, pod takim kamieniem znajdzie swój koniec!

Swami P. SaiSiwa

wtorek, 21 sierpnia 2018

Pęd życia - wiersze cmentarne

Wiersze cmentarne - 2018.08.21

Pęd życia


Biegnę do sklepu…
Biegnę do kina…
Biegnę do pracy…
Biegnę do… życia

Drogą obok cmentarza...

Ale czy zrozumiałem, co te milczące groby
Co pośpiesznie mijam, chcą mi powiedzieć?

Swami P. SaiSiwa

Tymczasem - wiersze cmentarne

Wiersze cmentarne - 2018.08.21

Tymczasem


Tymczasowe ciało
Tymczasowy umysł
Tymczasowe życie
Tymczasowe szczęście

     Chwila ledwie,
     Oka mgnienie
     I… przeminienie.
Swami P. SaiSiwa

środa, 15 sierpnia 2018

Cmentarz - wiersz

Wiersz - 2018.08.15

Cmentarz


Samotny. Dopiero teraz
Ustały wszelkie kłótnie
I już nikt tu nie skłamie.
Dopiero teraz, dopiero teraz...

Tu prawdy o życiu się dowiesz.
Patrz! Za życia wrogowie
Obok siebie leżą spokojnie.
Cóż warte były ich racje?

Tu dom spokoju,
Tu dom prawdy,
Tu dom mój nowy.

Swami P. SaiSiwa

wtorek, 17 lipca 2018

Czas Mój - wiersz

Wiersz - 2018.07.17

Czas Mój

Czas falami bezkresnego oceanu
Tuli się do Mych skalnych stóp.
Bezsilny!

Czyż może zmienić Czas Mój?
Naiwny!

Swami P. SaiSiwa

Tu - wiersz

Wiersz - 2018.07.17

Tu

Tu gdzie Ja jestem
Nikogo innego nie ma,

Bo kto tu Jest
Jest Jam!

Swami P. SaiSiwa