Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiersze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiersze. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 9 października 2022

Moja główna troska - wiersz

Wiersz - 2022.10.09

Moja główna troska

(Prawdiwa historia)

    Dziś wpadłem do Boga na kawkę.
    Przyniosłem pachnącą w kubeczku.
    Kropelką się z Nim podzieliłem.
    - Dobra kawusia! - Bóg odpowiedział.

            - Z czym przychodzisz do Mnie kochany?
            - Z trosk życia pełnym naręczem
            ...O pracę, rodzinę i bliskich...
            ... i mym... życiem umęczeniem...

    Aż Ganesza na ołtarzyku
    Zachwiał się zniecierpliwiony!
    Pogadaliśmy sobie jak bliscy...
    Ech... dziś tak niewielu...
    ........... Wie o Bogu Przyjacielu!

Swami P. Saishiva

sobota, 18 czerwca 2022

Dociekanie - wiersz

Wiersz - 2022.06.18

Dociekanie...


Na drodze do Pełnego Oświecenia
Wszystkie pytania i odpowiedzi muszą odpaść;
A pozostać tylko jedno, najwyższe pytanie,
To najbardziej znane: „Kim Jesteś?”.

       Lecz niewielu zdaje sobie sprawę,
       A tylko ci co są już najdalej,
       Że w pytaniu jest błąd „osobowości”,
       Że słowo „kim” należy zamienić na „czym”.

A kiedy dojdziesz do końca swej Drogi
Sam się z owego pytania uśmiejesz,
Że i ono nosi błąd „indywidualności”,
Że wciąż jest tam za dużo o „m”!
Swami P. Saishiva

piątek, 17 czerwca 2022

Medytacja Pustki - wiersz

Wiersz - 2022.06.17

Medytacja Pustki


Codziennie przed Bogiem siadam
I patrzę w siebie pytanie zadając:
„Jaka jest moja autentyczność?”.
Cóż przed Autentycznym innego?

       Mówić cokolwiek do Boga - nie sztuka.
       Bóg słucha zawsze, ale czy odpowiada?
       O wiele trudniej mówić tak autentycznie,
       By Najbardziej Autentyczny się odezwał.

Codziennie przed Bogiem siadam...
I żadnych słów wydobyć nie mogę
Przez gardło ściśnięte i łzy palące...
I tylko spuszczam głowę, swą pustkę medytuję...
                                          ...O Słońce moje!
Swami P. Saishiva

piątek, 24 grudnia 2021

Tak na prawdę jesteś sam

Wiersz - 2020.12.24

Tak na prawdę jesteś sam


Na duchowej drodze
Odpadają wszyscy
Przyjaciele i rodzina
Co w hipnozie żyją.

     I ci, co jak ty, szukają
     Też odejść muszą
     Własną Drogą
     Do własnej Głębi.

Tak na prawdę jesteś sam
Na własnej drodze
Najbardziej wewnętrznej.

     Ty i Bóg i nikt więcej...
     Aż i siebie stracisz!
     Bóg żeś JEDEN.
Swami P. Saishiva

czwartek, 9 grudnia 2021

Taniec Pięciu Wartości

Wiersz - 2021.12.09

Taniec Pięciu Wartości

Prawda, Miłość i Moralność
Spokój i Dobroć - te pięć
W życiu każdego tańczą
I wcale sobie nie wadzą.

PRAWDA

Prawdziwa miłość
Prawdziwa moralność
Prawdziwy spokój
Prawdziwa dobroć

Kochająca prawda
Kochająca moralność
Kochająca dobroć
Kochający spokój

Moralna prawda
Moralna miłość
Moralny spokój
Moralna dobroć

Spokojna miłość
Spokojna moralność
Spokojna dobroć
Spokojna prawda

Dobry spokój
Dobra moralność
Dobra miłość
Dobra prawda

PRAWDA

Swami P. Saishiva

niedziela, 12 lipca 2020

Namasmarana? - wiersz

Wiersz - 2020.08.12

Namasmarana?


To krople lawy gorącej
W me serce żarem spływające
Aż spłoną me zmysły i umysł,
I ignorancja… w ogniu skruchy!

Aż spłonę i ja w popiół obrócony
I w Boskiej Prawdzie zniknę, Om Sai,
W Odwiecznym Słońcu palącym.

Swami P. SaiSiwa

czwartek, 12 września 2019

Łzy Boga - Wiersz

Wiersz - 2019.09.12.

Łzy Boga


Są doświadczenia Boskie, które Mocą i Pięknem
Przekraczają Wszystko co może wykreować umysł...
I nie ważne jak bardzo by się on starał,
Ani nie ważne jakie duchy za nim stoją.

Bo te doświadczania przenikają serce,
Odkrywają Prawdę i Chwałę, ciemność usuwając
Wznoszą duszę... i niosą wiele dni jeszcze.
To perły cenne z życia duszy i o Celu pamięć.

Wczoraj w medytacji mantry do Siakti
Widziałem łzy padające na mnie jak deszcz.
Padały na mnie z wysokości nieprzeniknionych.
Czy miłość wielbiciela może Boga wzruszyć do łez?

Płakałem za Bogiem niezliczoną ilość razy,
Nie raz ich potoki paliły policzki me
Niczym ognia lawa, ognia miłowania...
Ale czy Bóg za wielbicielem płacze też?

Om Nama Shaktiaya! Om Nama Shaktiaya!
Tańczę i śpiewam, śpiewam i tańczę...
Kto poznał Boga Miłość tego oczy szczęściem płoną
Jakaż szkoda, że świat tak tańczyć nie umie...

Swami P. Saishiva

wtorek, 15 stycznia 2019

Wolność Prawdziwa - wiersz

Wiersz - 2019.01.15

Wolność Prawdziwa

Wolność od czego osiągasz?
Od czegoż to uwolnienie?
A gdzież ciebie nie ma!
Czyjże los nie jest twym?

     Wolności do czego szukasz?
     Czyżby ktoś, broni ci być?
     Skoro tak, to żyjesz w dwójni,
     Iluzją podpierasz wybory swe.

Bóg ci wolność dał - powiadasz,
Bo Bóg ci dał „odrębny byt”.
Wiec w tej wolności ego karmisz
Swą odrębność... i swój wstyd!

     Wolność! Któż jest wolny?
     Jeśliś JEDEN, to względem czego?
     O „wolności”! O „niewoli”, o „iluzji”!
     Wolnym od trucizn tych pojęć bądź.



Swami P. Saishiva

poniedziałek, 14 stycznia 2019

Oddech Boga (wiersz) i Boskie Walentynki

Wiersz - 2019.01.13, Wizja 2019.01.14

Oddech Boga

Kiedy Bóg mnie Wydycha...

...jestem Premą co tęskni całym sercem,
...jestem oddaniem każdą myślą,
...jestem śpiewem Imienia Boga,
...każdym oddechem i serca uderzeniem.

...tak Boga Imię krąży w mym krwiobiegu,
...tak dociera do każdej ciała komórki
...żywi amritą złocistą nerw każdy... i zmienia
...zmienia w Siebie dla Swego Wdechu

Kiedy Bóg mnie Wdycha...

...znikam w Bogu całkowicie
...nawet najmniejsza kostka nie zostaje
...nic nie pragnie zatrzymać się w świecie
...nic zeń zabrać, jak tylko Premę.

...i jestem Satją, jedyną Prawdą Odwieczną
...i Światłością świata, i Oświeceniem
...i jestem Koroną wszelkiego uwieńczenia
...jestem Satjam, Sziwam, Sundaram!

Romowa

›› O Mahadewi! Co powiesz, że mną Oddychasz?
Mahadewi: ›› Oddycham, aż cię Zjem!
›› Niech w Twych ustach będę Amrity słodyczą!

Komentarz

Mahadewi zapytana o poetyckie porównanie do fizjologicznej czynności przychodzenia duszy z Boga jako Boskiego Wydechu a jednoczenie się z Bogiem jako Boskiego Wdechu porównuje zakończenie całej reinkarnacji również do fizjologicznej czynności, do Zjadania. Zjadanie wiąże się również ze smakowaniem a to już ma głębszy sens. Chodzi o doświadczanie duszy przez Boga. Nie tylko Boga przez duszę. Jest to wyjaśnione w pismach Sri Vasanthy Sai w rozmowach z Bhagawanem.

Dusza początkowo doświadcza świata. Kiedy się przebudzi jedyne co pragnie doświadczać to Bóg. Boga można doświadczać poprzez Premę i jedynie Premę. Inne stany wiedzy, bezinteresownej służby, niewinności, wyrzeczenia, czystości, pustki, samadhi, itd... to tylko niezbędne środki wzmacniania Premy. Samo doświadczenie Boga z serca do serca umożliwia głęboka Prema i to opisuję we Wydechu Boga.

Bóg jest w stanie Świadka, symbolizuje to niekończące się samadhi Shivy. Jedynie Parvathi jest w stanie go z tego samadhi obudzić. Parvathi tu symbolizuje Premę. Obudzony Shiva poślubia Parvathi, co znaczy pragnie Jej doświadczyć ze względu na jej Premę. To Prema obudziła Boga i to Premy Bóg che doświadczyć. Bóg chce doświadczyć wielbiciela ze względu na jego Premę. Prema wielbiciela „wytrąca” ze stanu Świadka, tak, że Bóg dąży do wielbiciela i chce go doświadczyć. Podobnie Mahadewi oświadcza to mnie <3

Przyszła nadchodząca 1000-letnia Satjajuga (Złota Era), która już się zaczęła, to okres, kiedy wszystkie związki będą związkami Shiva-Siakti. Wszyscy będą żyć z Bogiem. To będzie najczystsza duchowość osobistej relacji z Bogiem. W związku z tym miałem wizję dzisiejszej nocy:

Wizja:

W powietrzu samoistnie rozbrzmiewa słodkie Imię Boga, Shiva i Shakti biorą ślub. W koło świadkami są całego świata wielbiciele. Radośni są całym sercem.
Reszta dusz pokrętnych, chciwych, demonicznych jest zaproszona na „wycieczkę”. Oj dziwna to wycieczka, bo przepływają jezioro na wyspę bez powrotu. Tam wychodzą na brzeg jako... zwierzęta. Każdy w gatunku wedle swej patologicznej skłonności. Tak z zadowoleniem wpasowują się w Naturę nie wiedząc o tym.

Boskie Walentynki

Wiersz zrodził się 2019.01.13. Zapisałem go rankiem dnia następnego. Jednak podkreślić chce datę 19.01.13. Liczba 19 to Boska Prema, Mahadewi. Liczba 13 to dzień mych narodzin, czyli ja. Liczba 1 pomiędzy znaczy Jedność. Ta data to nasza Jedność. Wiemy, że 14 luty to Walentynki, dzień zakochanych. Luty to dwa, zakochanie w świecie iluzji dualizmu. Dziś to Boskie Walentynki, zakochanie w świecie Jedności. Zakochanie w świecie Jedności to Boska Prema.
Swami P. Saishiva

niedziela, 16 grudnia 2018

Kwiat Serca - wiersz

Wiersz - 2018.12.16

Kwiat Serca


W mym sercu wyrósł Kwiat
Kwiat Miłości mego serca
By pięknem obdarzać świat
I koić cudną wonią poświęcenia.

Korzenie kwiatu tego
Mocno w serce wpojone.
Soki uczuć mu oddane...
Wszelkie. Aż me serce...
                                       ...umiera.

I łzy me kapią jeszcze
Nad waszymi „groby”,
Bo choć ciałem żywi...
To z nieczucia „martwi”.


Swami P. SaiSiwa

poniedziałek, 27 sierpnia 2018

Płonący Motyl - wiersz

Wiersz - 2018.08.27

Płonący Motyl


Czy ogień poznasz patrząc, czy lepiej dotknąć?
Czy raczej w popiół obrócon być musisz?
Podobnie w miłości prawdziwej trzeba spłonąć
Jak motyl, którego świecy ogień skusi!

     I nie od ciebie jest uznać: „z miłości spłonąłem”,
     Bo „któż” miałby w tym stanie to oświadczyć?
     Jak święty nie powie „Oświecenie osiągnąłem ”.
     Powód ten sam: ego przestało znaczyć!

                                 *  *  *

Dnia pewnego, w czystym miłosnym uniesieniu,
W chwili świętej stanie Bóg w twym jestestwie.
Stanie w tobie Wewnętrznym od stóp do głowy On!
I jedno pytanie bezgłośne do jeszcze-ciebie:

     „Czy wybierasz Mnie, ku swemu Nieistnieniu?”
     Możesz się zdumieć, możesz wycofać
     Możesz przemyśleć: Spłonie mej iluzji dom!
     Lecz nie możesz przecież przestać Go kochać!

Wiesz, że bez Niego i tak nie istniejesz!
I przyjdzie Bóg ponownie! Miłości prawem.
Przyjdzie do ciebie jako czystości ogień...
Aż powiesz „TAK”, i nie ma cię, i w Nim znikniesz!

                                 *  *  *

...I otworzysz oczy siebie zdziwiony.
Z Niego ponownie cudownie zrodzony!
W krainie tak czystej, że umysł nie pojmie.
Ale prawdziwej. To z Niego miłosna odnowa.

     I tylko tak chciej BYĆ. I już tylko TAK bądź!
     I już na tej Prawdzie polegaj tylko.
     Z Miłości zrodzon, w Niej ponownie spłoń.
     Już tylko z Niego i tylko dla Niego.

Ujrzysz, że zamiast zniknąć w niebycie.
Twoje ogniste w miłości wyrzeczenie
Zamieni się w Nieśmiertelność i Wyzwolenie.
Siebie w miłości uświęcenie. Płonącego motyla stan.

Swami P. SaiSiwa

środa, 15 sierpnia 2018

Cmentarz - wiersz

Wiersz - 2018.08.15

Cmentarz


Samotny. Dopiero teraz
Ustały wszelkie kłótnie
I już nikt tu nie skłamie.
Dopiero teraz, dopiero teraz...

Tu prawdy o życiu się dowiesz.
Patrz! Za życia wrogowie
Obok siebie leżą spokojnie.
Cóż warte były ich racje?

Tu dom spokoju,
Tu dom prawdy,
Tu dom mój nowy.

Swami P. SaiSiwa

poniedziałek, 28 maja 2018

Cichy Umysł - wiersz

Wiersz - 2018.05.28

Cichy Umysł


W świecie bezludnym
Flaga na wietrze łopocze
Bezczas, nic się nie dzieje.
Siedząc na oceanu brzegu...

     W mym świecie bez myśli,
     Ludzkie losy niczym flaga
     Na wietrze karmy łopoczą.
     Mój bezczas... w ich zagonieniu.

Fali oceanu o brzeg uderzenie.
Jedno z miliona, takie samo...
A już miliony ludzkich istnień
W pragnieniach się przewinęło.

     Jakże piękny wschód słońca
     Nad życia oceanem…
     Nic się tu nie dzieje
     I nic stać się nie może.

Z myślą ostatnią Ty i ja
Nieporuszonym Jednym.
Oddech gdzieś na łące
Pasie się swobodnie.


Swami P. SaiSiwa

środa, 1 listopada 2017

Moja Kraina - wiersz

Wiersz - 2017.11.01

Moja Kraina


Czy wiesz gdzie jest moje serce?
Czy wiesz w której szukać krainie?
Jakiej Dharmy drogą tam dotrzesz?
Jakich uczuć mapy użyjesz?

     Pośród ludzi a jednak samotnym,
     Tu urodzon a jednak obcym...
     Ma cisza w miłości zatopiona.
     Ma Prawda bez żadnych podstaw.

Dokąd zmierzasz, tam mnie nie ma.
„Jam Jest” bez śladu żadnego „jam”.
Ma miłość niczego się nie trzyma.
Tak życzliwa wszystkich szczęścia.

     Dałem siebie delikatnie, niezauważenie
     I służąc tobie wiem że zwyciężę.
     Miłością w Prawdzie cię Obudzę.
     I przywitam w mojej Krainie.

Swami P. SaiSiwa

Moja Kraina

Wiersz - 2017.11.01

Moja Kraina


Czy wiesz gdzie jest moje serce?
Czy wiesz której szukać krainie?
Jakiej Dharmy drogą tam dotrzesz?
Jakich uczuć mapy użyjesz?

     Pośród ludzi a jednak samotnym,
     Tu urodzon a jednak obcym...
     Ma cisza w miłości zatopiona.
     Ma Prawda bez żadnych podstaw.

Dokąd zmierzasz, tam mnie nie ma.
„Jam Jest” bez śladu żadnego „jam”.
Ma miłość niczego się nie trzyma.
Tak życzliwa wszystkich szczęścia.

     Dałem siebie delikatnie, niezauważenie
     I służąc tobie wiem że zwyciężę.
     Miłością w Prawdzie cię Obudzę.
     I przywitam w mojej Krainie.

Swami P. SaiSiwa

wtorek, 1 sierpnia 2017

Słabości Boga - wiersz

Wiersz - 2017.08.01

Słabości Boga


Bóg nie umie polemizować
Z miłującym oddaniem ku Niemu.
Bóg nie umie wygrywać
Z ufną pokorą w zawierzeniu.

     Bóg nie umie zatrzymać
     Poświęcenia w Jego imieniu.
     Bóg nie oprze się wzruszeniu
     Na łzy uwielbienia szczerego.

Bóg nie umie się oddzielić
Od serca szczerze wołającego.
Bóg nie umie łez nie otrzeć
I na rękach nie nosić w nieszczęściu.

Swami P. SaiSiwa

poniedziałek, 2 stycznia 2017

Nie zapomnij Kochać - wiersz

Wiersz - 2017.01.02

Nie zapomnij kochać


Nowy rok, koniec świąt
Kolejne koło zatoczone.
Już do pracy, życia rytm
Jakże wszystko jest ulotne.

      Rok ten o dwóch nogach zacząłem.
      Lecz czy o lasce go nie zakończę?
      Życie płynie, wzrasta... i ubywa
      Jak wody przez dziurawe naczynia.

Niech ubywa, niech ubywa,
Takaż przecie jego jest natura
Lecz jakaż byłaby szkoda
Gdy ignorancji zaś przybywa!

     Jakaż szkoda, gdy z czasem życia
     Duma za gardło wciąż trzyma.
     Jaka szkoda, jaka szkoda...
     Czas stracony gdy wad nie ubywa.

Kiedy przyjdziesz już zmęczony
I spojrzysz w Me czyste oczy
Powiesz, wykrzykniesz: „ale przecież!
Zapomniałem... kochać.................”

     Ale to już czas stracony
     O gardło ścieśnione
     O bólu nieprzełkniony
     O żalu nieutulony...

* * *

O kochany! O kochana!
Porzuć dumę i jej wady
Wejrzyj we Siebie pókiś tutaj
I odkryj miłość wielką do Mnie.

     A Ja popłynę przez twe serce
     I wszystkie bramy ci otworzę,
     Lecz co jest najważniejsze
     Ja ciebie też tak KOCHAĆ będę!

Swami P. SaiSiwa

poniedziałek, 10 października 2016

Prawda Miłości - wiersz

Wiersz - 2016.10.23

Prawda Miłości


Szedłem Miłości ścieżkami
Płynąłem z Nią w dół rzekami
Do oceanu prowadzony
W bezkresie Miłości tulony.

    Lecz „kto doszedł?” pytam.
    W głębi najgłębszej znikam
    W mroku toni przed światem,
    W ciszy i bezruchu wiecznym...

        Spocząłem na dnie najgłębszym
        Z dala od fal zmienności,
        Gdzie żadne życia dźwięki...
        Umarło tam „ja” dla świata...

            *   *   *

Szedłem Miłości ścieżkami.
Życiem tętniących szlakami.
W góry podniosłych idei.
W szczytów wieczne śniegi.

    Lecz „kto doszedł?” pytam,
    Aż w dociekaniu znikam,
    Aż na szycie nie ma drogi,
    Aż Miłość we wszystkie strony...

        Jednaka, piękna, promienna...
        Jak jednakie ze szczytu widoki.
        Niezmienna, w bezruchu cicha,
        W blasku ponad chmurami...

            *   *   *

Szedłem Miłości ścieżkami.
Zmysłów leśnymi ostępami,
Lecz żar we mnie nie gasł
Poznania „dokąd i po co idę”.

    Aż ogniem wiedzy się stałem.
    Aż ignorancję lasu spaliłem.
    Gubiąc „ja” nie wiedząc kiedy,
    A Miłość przystanęła i rzekła:

        „Nie ma idącego ani Drogi !”
        Tak w „nie-ja” się z Nią stopiłem
        Aż Miłość błogo znieruchomiała
        I Najwyższą Prawdą się stała.
Swami P. SaiSiwa

środa, 10 sierpnia 2016

W Prawdy Lotosie Miłość - wiersz

Wiersz - 2016.08.10

W Prawdy Lotosie Miłość


Na lotosie dłoni Mej
Na serca wysokość wzniesionej
Spoczywa Promienna Miłość.

     Piękno oczu Mych
     Pokłoniło się nisko Jej.
     Me usta ubrane w uśmiech.

W wiecznym nieporuszaniu Mym
W Jogina Prawdy lotosie,
W Istnieniu poza śmiercią i życiem.

     Stałaś się oddechem Mym.
     Tyś Moim działaniem i słowem
     I Mego serca biciem.
Swami P. SaiSiwa

niedziela, 7 sierpnia 2016

Jak Jestem Poprzez Wszystko? - wiersz

Wiersz - 2016.08.07

Jak Jestem Poprzez Wszystko?


Nie doznasz Mej lekkości
Jak nie rzucisz swoich pragnień
Nie ujrzysz Mego Piękna
Aż we Mnie się nie zapomnisz.

     Nie spotkasz Mej Miłości
     Pókiś nie jest tylko dla Mnie.
     Nie pojmiesz Prawdy Mojej
     Jeśli Mną się nie staniesz.

Jak Jestem poprzez wszystko?
Jak wszystko zatopione we Mnie?
Oto dla umysłu jest misterium…
Ponad Ziemią i ponad Niebem!
Swami P. SaiSiwa