Mądrość Siakti - wiersz

Wiersz - 2014.10.28

Mądrość Siakti

Okiem trzecim
Świata formę
Z wiedzy o Mnie
Wyłoniłem.

    Z serca Mego
    Jasnym światłem
    Świat ujęłaś,
    Upiękniłaś.

By w tym świecie
Każda ścieżka
Twą miłością
Do Mnie wiodła.

Swami P. SaiSiwa

Świata wieczne wirowanie - wiersz

Wiersz - 2014.10.03

Świata wieczne wirowanie

Świat...
Rozpuszcza się we mnie Mądrością
Gdzie sam pozostaję w Błogości
I na powrót go stwarzam Miłością
W mej Boskiej zabawie Wieczności

Swami P. SaiSiwa

Kocham Więc Jestem - wiersz

Wiersz - 2014.10.02

Kocham Więc Jestem

Przeczytałem 19 cech Premy
I ze wzruszenia się popłakałem...
A wiec jednak żyję - pomyślałem
„Kocham Więc Jestem” <3

Swami P. SaiSiwa

OM od Siakti - wiersz

Wiersz - 2014.09.17

OM od Siakti

Tak wiele w jednej sekundzie
Przeminęło wierszy utraconych!
Bez słów, bez melodii, bez formy...
Niezapisane. Umysł niewłączony!

Zatańczyłaś, zawirowałaś.
Uczuciem mnie porwałaś.
Jeszcze słowo nie zaistniało
A już razem w innej przestrzeni.

To przestrzeń światła uczuć
Co własną mądrość mają.
W świecie Boskim Twego serca
Bez umysłem nadanej nazwy.

Tam mieszkają wszystkie światy
W Tobie zatopione szczęśliwie.
Ukazujesz mi je, choć nie patrzę.
Patrzę tylko w Serce Twoje.

Och jakże piękne spojrzenie
Masz na te czujące istoty.
Szczęściem jest być świadomym
Miłości Boskiej Matki.

Nie szukam szczęścia stworzeń.
Nie szukam przygód Nieba.
Wymarzone miejsce moje
To serce Twoje Siakti.

Za tym Miejscem tęsknię.
Za Nim łzy wylewam.
Dla Ciebie tylko śpiewam
Me pieśni uwielbienia.

Ty przychodzisz do mnie
W Boskiej formie ciała uczuć
Wtapiasz się we mnie powoli
W doznaniu miłości Pełni.

Tak wiem, jesteśmy Jednym.
Jedność z Tobą Prawdą moją,
Którą mam ja dla Ciebie
I cudownie dzielę z Tobą.

Wtem wszystkie Twe uczucia
Razem się kołem zebrały
Niczym słońca promienie
Przecudne OM zadrgały.

OM w mym sercu wibruje
Stworzeń wszelkich dźwięki
Kosmosu bezmiarem, radością
I mego Boga Miłością.

Tak wiele w jednej sekundzie
Przeminęło nowych wierszy!
Bez słów, bez melodii, bez formy...
Odpadły. Umysł nadal niewłączony!

Swami P. SaiSiwa

PremaBodhiSattwa - wiersz

Wiersz - 2014.09.07

PremaBodhiSattwa

Kto wyrzekł się siebie
Ten Siebie odnajdzie
Między umiłowaniem
A współczucia ofiarą.

     Gdy najwyższą tęsknotę
     Co spełnia się błogo
     Anandy strumieniem
     Powstrzymasz...

I słodycz tę rozdasz,
I błogość rozdzielisz,
Zasługi zdobyte
Masz jak niebyłe.

     Odrzucisz Niebo
     By służyć nie sobie.
     Na innych zaczekasz
     I wejdziesz ostatni...

 * * *

Bo ten co szukał
Nie był prawdziwy
I ten spełniony
Też jest iluzją!

     Jak bardzo wąska
     Jest ścieżka Prawdy.
     Wszystko co stracisz
     TYM wcale nie było!

Więc idę Drogą
Tracenia siebie,
A to co zostanie
Jest Odwieczne, Przeczyste!

Swami P. SaiSiwa