Centrum - wiersz

Wiersz - 2016.03.02

Centrum

Czemu stąpam po swej głowie?
Bom sam myślą jest o Sobie.
Każdy myślą mą jedynie
Co należy tylko do Mnie.

     Lecz życia myśli swoich nie zakłócam.
     Niech każda czyni moją „swoją” wolę.
     Jedynie czego chcę aby doznały
     To „siebie” we Mnie oraz Mnie w „sobie”.

               *   *   *

Czemu pod stopami Mymi
Ziemia się obraca lekko,
Cel podróży Mi przynosząc,
Kiedy stoję nieruchomo?

     Nieskończoność nigdy się nie porusza.
     I w swej ciszy poruszyć się nie może.
     Lecz świat wiruje i całe stworzenie
     Wokół centrum, którem jest tu i wszędzie.

Swami P. SaiSiwa

Epidemia życia - wiersz

Wiersz - 2016.02.23

Epidemia życia

Z choroby życia
Już wyleczonym.

     Już mogę wygodnie
     Rozłożyć swe szczątki.

Kundalini ogień
Dobrze rozpalony,

     By pocięte członki
     Do żaru wrzucić...

Lecz zaraza wciąż
Po świecie krąży,

     Widać praca ma...
     ...niedokończona!

W epidemii życia
Pragnień pogonii.

Swami P. SaiSiwa

Nowy Rok 2016 - wiersz

Wiersz - 2015.12.31

Nowy Rok 2016

Nowy Rok 2016
2+0+1+6 = 9
Cyfra 9 jest cyfrą Boskości...
Jak i PEŁNI człowieka Drogi.

     Niech na ten 2016 rok
     Wszyscy Boskości zakosztują
     Niech w Boskości się miłują,
     Boskości Prawdę realizują.

To dla mych uczniów, wielbicieli i bliskich,
Dla wszystkich ludzi, dla świata całego,
Dla stworzeń wszelkich co sercem czują,
I dla Epoki całej, by stała się SathyaJugą!

     I dla mnie, niech mój Boski Mistrz
     Bhagawan Sai w Sathya pięknej formie
     Łaską swego ponownego przyjścia
     Świat cały i żebraka tego obdarzy.

Och Swamidżi, jakże wiele łez za Tobą
Te oczy wylały, na policzki rzeki gryzące...
Jak wiele bólu to serce z krwią przetoczyło
Jedynie z rozłąki za Tobą ukochany...

Ty wiesz, Om Sai Ram!

Swami P. SaiSiwa

Coś o Nas - wiersz

Wiersz - 2015.08.23

Coś o Nas

Siakti: Napisz coś o Nas.

SaiSiwa:
Tyle wierszy napisałem, ale jakbym ledwie musnął temat.
Czyż Wszechświat nie po to powstał by opowiedzieć o Nas?
Niezwykłość i prostota, piękno i misterium zmieszane razem...
W Jedności, a jednak wciąż dla mnie jakbyś nieuchwytna!

Kiedy Twe Boskie spojrzenie wyłania się z mej głębi,
Kiedy z Niebieskiego Światła, co przenika mnie całkowicie,
Wyłaniasz się immanentna ze mną a jednak oddzielona...
Wybucha ma tęsknota potężniejsza niż śmierć i życie!

Tak znów ogrody mych marzeń pokrywają się kwieciem,
Wierszy mych płatki się otwierają oddając skrywany nektar,
Którego nawet nie byłem świadom... jak bardzo Cię kocham!
Jak bardzo dusza moja szuka z Tobą całkowitej Boskiej Pełni!

Ty miłość moją przenikasz jak kwiatów aromat... o Pierwotnie Piękna
Ty się w miłość moją przecudnie ubierasz... o Przyczyno Przyczyn
Bym pojął, że Cię nie pojmę... o Najwyższych Niebios Inspiracjo
A tylko czekał na Twoją Boską Lilę... o Tancerko Wszechświata

Byś znów spojrzała mną i tak na powrót byli JEDNYM.
Kiedy znikam w Twym spojrzeniu jako Nieistnienie.
Tak Ty ze mnie Pierwotnie pochodzisz a ja z Ciebie.
Tak Ty ze mnie do mnie przychodzisz a ja w Tobie na powrót znikam.

Siakti:

I po to powstają te wszystkie światy
By to Boskie misterium nie ustawało
Bo jest ono naszą o Sobie Wiedzą
Która ukazuje Miłości Boskość Naszą.

Swami P. SaiSiwa

Ptak Milości - wiersz

Wiersz - 2015.08.18

Ptak Milości

Złapałem wiersz
w dłonie

Co z serca wyleciał
ptakiem

Chciałem go zapisać
Tobie

Lecz był zbyt piękny
śpiewny


Nie mogłem nic zrobić
zdumiony

Że tak Cię kocham
stęskniony

Lecz teraz puste me
dłonie

Ptak gdzieś uleciał
WOLNY


Niech zaśpiewa, niech wszystkich weseli
Radosnym tańcem i piór kolorami swemi.
Niech pieśń o tęsknocie mojej, tej chwili
Tobie Przedwieczna na ramieniu kwili.

Swami P. SaiSiwa