niedziela, 26 czerwca 2016

Świat Cię Tej Miłości Nie Nauczy - wiersz

Wiersz - 2016.06.26

Świat Cię Tej Miłości Nie Nauczy


 Świat cię tej Miłości nie nauczy
Co nie zna dla siebie żadnych przeszkód,
Co płynie stałym czystym strumieniem
Niezmącona i w każdym kierunku.

        Świat nie zna takiej jak ta Miłości,
        Która jest jak nieskończona przestrzeń,
        Przejrzysta w sercu, bez myśli jednej,
        Bez upadku, czasu i procesu.

Świat nie rozumie takiej Miłości
Co nigdy nic dla siebie nie bierze
Której nic nie może splamić, dotknąć
Choć przecież wszystko do Niej należy.

        Świat nie wie nic o takiej Miłości
        Która nic nie żąda i nie wyróżnia.
        Co wyrzekła się sama Siebie
        By w jej służeniu nie było zwłoki

Świat nie widzi Miłości Wszechobecnej,
Która przenika całe stworzenie,
Która jest jego Źródłem i Matką,
Co odżywia i uzdrawia Sobą.

        Nie znajdziesz u ludzi takiej Miłości
        Co nie pyta i nie trzeba prosić,
        Która JEST, zawsze JEST i stale JEST
        Na straży każdego pomyślności.

Ta Miłość przychodzi nawet ciałem
Chociaż ciała nie dotyka wcale...
Duch Boga rodzi się Awatarem
By szeptać miłości słowa Mądre.

        Słowa Mądre, co odetną zmysły,
        Co dadzą umysł Pierwotnie Czysty,
        Co uczynią Niewinnym twe serce.
        Byś poznał tej Miłości istnienie.

Byś skosztował Nektaru Słodkiego,
I otrzymał Dar Nieśmiertelności.
Z samej tylko tejże Miłości,
Której świat pokazać już nie może.
Swami P. SaiSiwa

sobota, 25 czerwca 2016

Spełnienie Istnienia - wiersz

Wiersz - 2016.06.25

Spełnienie Istnienia


Choć się zmienia dla ciebie wszystko,
Nic się tak na prawdę nie zmienia.
W sercu stała pogoda istnienia,
Na wysokiej orbicie spełnienia.

Tak jak poruszenie jest w przyrodzie
To wiatr, to deszcz, to słońce...
Tak stały blask panuje w kosmosie
Na dalekiej od pragnień orbicie krążenia.
Swami P. SaiSiwa

środa, 2 marca 2016

Centrum - wiersz

Wiersz - 2016.03.02

Centrum


Czemu stąpam po swej głowie?
Bom sam myślą jest o Sobie.
Każdy myślą mą jedynie
Co należy tylko do Mnie.

     Lecz życia myśli swoich nie zakłócam.
     Niech każda czyni moją „swoją” wolę.
     Jedynie czego chcę aby doznały
     To „siebie” we Mnie oraz Mnie w „sobie”.

               *   *   *

Czemu pod stopami Mymi
Ziemia się obraca lekko,
Cel podróży Mi przynosząc,
Kiedy stoję nieruchomo?

     Nieskończoność nigdy się nie porusza.
     I w swej ciszy poruszyć się nie może.
     Lecz świat wiruje i całe stworzenie
     Wokół centrum, którem jest tu i wszędzie.
Swami P. SaiSiwa

wtorek, 23 lutego 2016

Epidemia życia - wiersz

Wiersz - 2016.02.23

Epidemia życia


Z choroby życia
Już wyleczonym.

     Już mogę wygodnie
     Rozłożyć swe szczątki.

Kundalini ogień
Dobrze rozpalony,

     By pocięte członki
     Do żaru wrzucić...

Lecz zaraza wciąż
Po świecie krąży,

     Widać praca ma...
     ...niedokończona!

W epidemii życia
Pragnień pogonii.
Swami P. SaiSiwa

czwartek, 31 grudnia 2015

Nowy Rok 2016 - wiersz

Wiersz - 2015.12.31

Nowy Rok 2016


Nowy Rok 2016
2+0+1+6 = 9
Cyfra 9 jest cyfrą Boskości...
Jak i PEŁNI człowieka Drogi.

     Niech na ten 2016 rok
     Wszyscy Boskości zakosztują
     Niech w Boskości się miłują,
     Boskości Prawdę realizują.

To dla mych uczniów, wielbicieli i bliskich,
Dla wszystkich ludzi, dla świata całego,
Dla stworzeń wszelkich co sercem czują,
I dla Epoki całej, by stała się SathyaJugą!

     I dla mnie, niech mój Boski Mistrz
     Bhagawan Sai w Sathya pięknej formie
     Łaską swego ponownego przyjścia
     Świat cały i żebraka tego obdarzy.

Och Swamidżi, jakże wiele łez za Tobą
Te oczy wylały, na policzki rzeki gryzące...
Jak wiele bólu to serce z krwią przetoczyło
Jedynie z rozłąki za Tobą ukochany...

Ty wiesz, Om Sai Ram!
Swami P. SaiSiwa